Het Diner

Een goeie twee jaar terug werd ik door Corneelkring Brielen gevraagd of ik voor hen een theaterproductie wou regisseren. Nu had ik vele jaren voordien al over de goede renommée van dat gezelschap gehoord dat mijn antwoord, na een check van de agenda, al heel snel bij hen in de bus viel. Samen kozen we het theaterstuk ‘Het Diner’, een bewerking van Kees Prins naar het gelijknamige boek van Hans Koch.

Zo goed als het volledige stuk, op twee bladzijden na, speelt zich af in een chic restaurant. Je snapt het, visueel niet zo makkelijk op te lossen wanneer het een theaterproductie betreft. Lange tijd lag ik er, bij manier van spreken en een enkele keer ook wel een werkelijk, wakker van. Vragen als ‘zet ik nu een aantal tafels op scène’ of ‘maak ik het speeloppervlak zodanig klein dat het net is of de acteurs ergens in een hoek zitten’ spookten door mijn hoofd. Tot ik op een gegeven moment de tentoonstelling rond kunstenaar James Ensor, die ook in mijn thuisstad woonde, in het KMSKA bezocht. De dag erop filterde een wandeling op de dijk en het oude staketsel van Oostende, de opgedane impressies in mijn hoofd.

Gezien de hoofdpersonages allemaal een verborgen agenda hebben, vormden de maskers van Ensor het uitgangspunt voor de vormgeving van mijn decor. Dankzij een goede decorploeg, enkele enthousiaste dames en puike belichting kwam alles wat in mijn hoofd zat tevoorschijn op de bühne. Het resultaat kan je hieronder zien.